Εχε γεια

11/27/2012 § Leave a comment

*

Το wordpress μου παρεχεται, λεει, τσαμπα.

Το wordpress χρειαζεται, λεει, καποια χρηματα, καποια πηγη εσοδων, προκειμενου να ειναι σε θεση να μου παρεχεται τσαμπα.

Το wordpress αναζητα, λεει, αδιακοπα εναλλακτικες πηγες εσοδων για να μπορω να το απολαμβανω τσαμπα.

Το wordpress εκει πανω στην αναζητηση εσοδων, βρηκε κατι διαφημισεις τις οποιες βαζει κατω απο τα ποστ μου χωρις να ζητησει την αδεια μου κι ετσι  – ευτυχως – συνεχιζει να μου παρεχει τις υπηρεσιες του τσαμπα.

Το wordpress χρησιμοποιει τα ποστ μου κατα βουληση για να βγαζει λεφτα και – παρεπιπτοντως – να μου παρεχεται τσαμπα.

Το wordpress μ’εχει βαλει να δουλευω για το wordpress τσαμπα.

Το wordpress γαμιεται.

Αντιο wordpress.

Παναπαιξω αλλου.

Αυτό που συμβαίνει

08/23/2012 § 1 Comment

*
Είμαι έξαλλη. Με το πόσο λουφάξατε. Όλοι σας. Έτοιμοι για επανάσταση τάχα. Μαλάκες. Αυτολογοκριθείτε λίγο. Αυτολογοκριθείτε κι άλλο. Σωματοποιήστε τον λογοκριτή, αλλά κάντε του και λίγο χώρο δίπλα στον μπάτσο, ναι; Ψάξτε στο τουίτερ σας να δείτε αν ακολουθιόσασταν και τι μένσιον ανταλλάξατε με τον @paranoiriko. Μήπως είχατε φίλο στο facebook τον Tassio Thita; Κάνατε reblog κανένα post του paranoiriko.blogspot.gr; Ψαχτείτε. Σας είχε λινκ ή μήπως τον είχατε εσείς; Ακόμα χειρότερα, σας άρεσαν τα κείμενά του; Ψάξτε κι άλλο. Ψάξτε καλύτερα. Μήπως έχετε γράψει κάτι που δεν έπρεπε, κάτι προκλητικό, μια απροσεξία, μια υπερβολή ή μήπως μια ποιητική αδεία που θα μπορούσε να σας μπλέξει σε δυσάρεστες περιπέτειες;

σσσσσσσ

Τώρα το κακό έγινε. Από δω και πέρα όμως προσοχή. Ό,τι πείτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σας. Ζυγίστε τις λέξεις σας. Όλες θα καταδεικνύουν το ποιόν σας σ’ ένα ενδεχόμενο μελλοντικό δικαστήριο. Ο λόγος σας έχει ποινικοποιηθεί. Τα βλέπετε κάθε βράδυ στις τηλεοράσεις και στα ίντερνέτ σας. Μην προκαλείτε, μην τους δίνετε πατήματα και αφορμές. Μην επιβαρύνετε άλλο τη θέση σας.

Αντί να βγείτε όλοι να γελοιοποιήσετε τους γελοίους, τους αφήνετε να χειραγωγήσουν τον δημόσιο λόγο, να νικήσουν. Με τη φοβισμένη σας σιωπή, με τα λόγια τα ανείπωτα που αυτολογοκρίθηκαν. Είναι ξεφτίλα.

το πολλαπλό μου είδωλο

07/11/2012 § 1 Comment

*

είναι φορές που δε μ’ αναγνωρίζω
και τότε με κυριεύει ο φόβος ότι κανα βράδυ θα πεταχτώ απ’ τον ύπνο μου και θα με δω να στέκομαι από πάνω μου κρατώντας μαχαίρι
έτοιμη να με σκοτώσω.

(άκου να δεις τώρα)

http://www.fileden.com/files/2011/1/11/3056849//Ride%20-%20OX4.mp3%20

στιγμα

06/01/2012 § 5 Comments

Ενα στιγμα.
Ενα μικρο τιποτα στο γονατο της μερας μου.
Καιω τσιγαρα
φτιαχνω φωλιες και τις γκρεμιζω
σκαλιζω μικρα αντικειμενα απο ξυλο

κι εσυ
μαθαινεις νεα μου
απο την οθονη του υπολογιστη σου.

το μέσα-έξω

05/20/2012 § Leave a comment

*
σκέψου
εκείνη την ελάχιστη στιγμή που ξυπνάς από το όνειρο
-από το υπέροχο όνειρο-
που σηκώνεσαι από το κρεβάτι νομίζοντας πως είναι αλήθεια.
αναλογίσου
πόσο σκληρά πάλεψε το όνειρο να φτάσει ως εκεί,
να γαντζωθεί στα κλειστά σου βλέφαρα,
πόσο υπομονετικά περίμενε ώσπου να τ’ανοίξεις
πόσο πολύ λαχτάρησε να αποδράσει
να γίνει αλήθεια.
πιστεύεις
ότι έστω και για λίγο
έστω για εκείνη την ελάχιστη στιγμή
τα κατάφερε;

Πέμπτη 17.05.2012

Χρέη

05/02/2012 § 1 Comment

*
Μου πρότειναν να παίξω σε διαφημιστικό. Ρώτησαν πόσα θέλω. Τους είπα
δε σηκώνομαι απ’τον καναπέ μου για τίποτε λιγότερο απο ενα χαοτικό
λουτρό αίματος.

Τους φάνηκα κάπως υπερβολική. Μου φάνηκαν κάπως τρομαγμένοι.

Τους φάνηκα κάπως αναιδής. Μου φάνηκαν κάπως τελειωμένοι.

flurry

05/01/2012 § Leave a comment

*
Suzanne takes you down to her place near the river You can hear the boats go by You can spend the night beside her And you know that she’s half crazy But that’s why you want to be there And she feeds you tea and oranges That come all the way from China And just when you mean to tell her That you have no love to give her Then she gets you on her wavelength And she lets the river answer That you’ve always been her lover And you want to travel with her And you want to travel blind And you know that she will trust you
For you’ve touched her perfect body with your mind.

And Jesus was a sailor When he walked upon the water And he spent a long time watching From his lonely wooden tower And when he knew for certain Only drowning men could see him He said “All men will be sailors then Until the sea shall free them” But he himself was broken Long before the sky would open Forsaken, almost human He sank beneath your wisdom like a stone And you want to travel with him And you want to travel blind And you think maybe you’ll trust him
For he’s touched your perfect body with his mind.

Now Suzanne takes your hand And she leads you to the river She is wearing rags and feathers From Salvation Army counters And the sun pours down like honey On our lady of the harbour And she shows you where to look Among the garbage and the flowers There are heroes in the seaweed There are children in the morning They are leaning out for love And they will lean that way forever While Suzanne holds the mirror And you want to travel with her And you want to travel blind And you know that you can trust her
For she’s touched your perfect body with her mind.